Trabzon'da Yayladan Stadyuma Uzanan Bordo Mavi Tutku

YAYLADAN STADYUMA UZANAN EMEK VE TUTKU

Trabzon’un özellikle Tonya ilçesinin yüksek kesimlerinde yaşayan kadınlar, sabahın ilk ışıklarıyla başlayan yoğun mesailerine rağmen Trabzonspor sevgisinden asla vazgeçmiyor. Gün içinde bağda, bahçede, ahırda ve tarlada çalışan kadınlar; akşam olduğunda tüm yorgunluklarını bir kenara bırakıp Trabzonspor maçına gitmek için hazırlıklara başlıyor.

Peştamal ve kuşaklarının üzerine bordo-mavi formalarını giyen kadınlar, horon eşliğinde stadyuma yürüyerek tribünlerdeki coşkuyu hiç eksik etmiyor.

“YORGUNLUĞUMUZU HORONLA, MAÇLA ATIYORUZ”

TONYA’NIN EMEKÇİ KADINLARINDAN DUYGUSAL ANLATIM

Tonya’da yaşayan Nuran Yıldırım, günün zorluğunu ama maç akşamlarının heyecanını şu sözlerle anlatıyor:

❝Sabah inekleri yediririz, ev işini yaparız, bahçe derken gün biter. Ama maç günü aynı tempoyla işleri tamamlayıp stada koşarız. Oraya girince bütün yorgunluk geçiyor. İlk kez eşim Kayserispor maçına götürmüştü, o günden beri hiç bırakmadım. Trabzonspor şampiyon olduğunda sahadan çim koparmıştım, hâlâ saklıyorum.❞

Kadınların çoğu, gece yarısı yaylaya döndüklerinde bile hayvanları sağarak ya da sabah erken saatte yeniden tarlaya inerek mesailerine devam ediyor.

“IŞIKLARI GÖRÜNCE İÇİM TİTRİYOR”

İlk kez maça gittikten sonra bambaşka bir dünyayla tanıştığını söyleyen Menşure Şanlı, tutkuyu şu sözlerle özetliyor:

❝Sabahtan akşama kadar iş bitmez ama maç varsa heyecan başlar. Formaları giyip horona dururuz. Merdivenleri çıkarken ışıkları görünce içim titriyor. Trabzonspor bu sene çok iyi. Fatih hocamızı çok seviyoruz. İnşallah bu sene şampiyon oluruz.❞

EŞLER DE BU TUTKUNUN BİR PARÇASI

“ÖZEL ŞOFÖRÜ OLDUM”

Kadınların tutkusu eşlerine de yansıyor.
Ali Yıldırım, bu yolculuğun ailece bir keyfe dönüştüğünü söylüyor:

❝Hanım bir gün ‘beni de götür’ dedi. İlk maçtan sonra hiç bırakmadı. Deplasmana bile gittik. Hazırlanan klipten sonra Ertuğrul Başkan bizi VIP’te ağırladı. Artık bizi hep stadın önünde görürler.❞

Mehmet Şanlı ise durumu esprili bir dille anlatıyor:

❝Eşim maç hastası oldu. Yayladan al, stada götür, maç bitince 3 saatlik yol… Geçen maç dönüşü daha hayvanları sağdı. Ama mutlu oluyorlar, horon oynuyorlar. Ailece güzel vakit geçiriyoruz.❞

TRABZONSPOR BİR TAKIM DEĞİL, BİR YAŞAM BİÇİMİ

Tonya’nın emekçi kadınları için Trabzonspor, yalnızca bir futbol takımı değil; sevginin, birlikteliğin, heyecanın ve hayatın içindeki küçük mutlulukların adı.

Günlük hayatın yüküne rağmen yayladan stadyuma koşmaları, Karadeniz insanının Trabzonspor’a duyduğu eşsiz bağlılığın en canlı örneklerinden biri.

Tribünlerde horona duran bu kadınlar, bordo-mavi sevdanın hem en içten hem de en güçlü temsilcileri olmaya devam ediyor.